هودج خون (1380)

  • ابوالفضل هادی منش
  • صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران. مرکز پژوهش های اسلامی (قم)
  • 249 ص
  • کتابخانه مرکزی
محرم

عاشورا، در كتاب كهن تاريخ ،تنها يك نام نيست، بلكه خورشيدي است كه در آسمان بشريت مي تابد و زندگي را براي همه ي آفريده هاي خداوند به ارمغان مي آورد. حادثه اي نيست كه غبار فراموشي بر آن بنشيند و ياد و خاطره اش را از دل ها بزدايد. موجي نيست كه در نشيب آيد و كفي از آن بر آب باقي بماند. آتشي نيست كه با جرقه اي روشن گردد و با نسيمي، گرماي آن به سردي گرايد. برقي نيست كه در آسماني طوفاني بجهد و بي درنگ خاموش شود. عاشورا مدرسه ي عشق و ايثار و جانفشاني است. تجسّم كمال عبوديت و عرفان، سِلم محض و اطاعت از معبود است. كعبه ي آمال و مجمع اسوه هاي كمال است. صحنه ي از جان گذشتگي نور رويان و افشاي ماهيت پليدِ نار رويان است. كربلا عرصه اي دارد به نام هودج خون كه «هودج» نماد اسارت است و «خون» نگارينه ي شهادت و اين هر دو فصل هاي مهمّ عاشوراست. حماسه هميشه جاويد حسيني در خون، ظهور و در اسارت، بروز و تجلّي يافت. كربلا اسوه دارد. اسوه ي سالخوردگانِ عارفي چون حبيب بن مظاهر، الگوي نوجوانانِ عاشقي همچون قاسم بن الحسن(ع)، اسوه ي جوانان كاملي، چون علي اكبر؛ اسوه ي مادران ايثارگر، خواهران دلسوز، الگوهاي ادب و وفا، شجاعت و غيرت، ولايت پذيري و توبه؛ و در يك كلام عاشورا مظهر تمام نماي اسلام ناب محمدي صلی الله علیه و آله است. در بخش هاي نخستين اين اثر، با تعريفِ پيشينه ي عزاداري سالار شهيدان، به آداب و رسوم و آموزه هاي آن پرداخته شده است و سپس به نمونه سازي و ارايه ي راه كارهايي جهت اشاعه ي فرهنگ عزاداري، آسيب شناسي اين موضوع و ارايه ي ديدگاه هاي گوناگون درباره ي آن ارايه شده است و در پايان نيز افزون بر انتقادها و پيشنهادهايي در باره ي اين بحث، به نقش رسانه در اين راستا توجه شده است

  • : 120

این صفحه را به دوستان خود معرفی کنید

بيشتر